Indonezja proponuje pobieranie opłat od statków za przepływ przez Cieśninę Malakka
- Autor:Sieć konserwacji
- Źródło:Sieć konserwacji
- Data wydania:2026-04-25
Indonezyjski Minister Finansów złożył nagłą propozycję na seminarium.
Niedawno indonezyjski minister finansów Purbhaya Yudi Sadeva powiedział, że Indonezja powinna zastosować podejście Iranu do pobierania opłat od statków w Cieśninie Ormuz i rozważyć nałożenie opłat na statki przepływające przez Cieśninę Malakka. Powiedział też, że jeśli Indonezja, Malezja i Singapur po równo podzielą się dochodami, uzyskają znaczne dochody.
Gdy tylko ukazało się to oświadczenie, współadministrujące cieśniną Singapur i Malezja natychmiast wyraziły sprzeciw, natomiast minister spraw zagranicznych Indonezji Sugiyono w kolejnych oświadczeniach od 23 do 24 kwietnia jednoznacznie odrzucał ten plan.
Cieśniną Malakka zarządzają wspólnie Indonezja, Malezja i Singapur. Jest to główna arteria żeglugowa łącząca Ocean Indyjski z Pacyfikiem i odpowiadająca za około 40% światowego wolumenu transportu handlowego.
Większość ropy eksportowanej z Bliskiego Wschodu do gospodarek azjatyckich, takich jak Chiny, Japonia i Korea Południowa, przepływa tą drogą wodną. Jego wartość strategiczna i ekonomiczna jest niezwykle wysoka.
Propozycja Purbaji zasadniczo dotyka podstawowych zasad Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza: Cieśniny wykorzystywane do żeglugi międzynarodowej podlegają „prawom tranzytu”. Kraje nadbrzeżne nie mogą pobierać opłat za przejazd i mogą jedynie formułować przepisy w dziedzinie bezpieczeństwa żeglugi, zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli. Cieśnina Malakka od dawna opiera się na mechanizmie współpracy polegającym na dobrowolnych wkładach krajów użytkowników w utrzymanie i eksploatację.
W odpowiedzi na propozycję Ministra Finansów Minister Spraw Zagranicznych Indonezji Sugiyono podkreślił, że Indonezja przestrzega Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza. Jako kraj archipelagowy Indonezja nie ma prawa pobierać opłat za przejazd cieśninami międzynarodowymi na swoim terytorium.
Powiedział, że Indonezja zawsze utrzymywała swobodę żeglugi i dąży do stworzenia otwartej, neutralnej i korzystnej dla obu stron drogi wodnej. W związku z tym Indonezja nie wdroży polityki opłat za przejazd w Cieśninie Malakka.
To oficjalne oświadczenie wyłącza osobistą propozycję Ministra Finansów z polityki rządu. Propozycja jest obecnie jedynie na etapie dyskusji i nie została objęta żadnym formalnym procesem rządowym ani nie została zatwierdzona przez inne departamenty Indonezji.
Singapur i Malezja, jako współzarządzające cieśniną, natychmiast wyraziły swój sprzeciw wobec propozycji, uważając, że posunięcie to narusza prawo międzynarodowe i konsensus w sprawie regionalnej współpracy żeglugowej, zakłóci stabilność globalnego łańcucha dostaw i podniesie koszty transportu.
Branża ogólnie obawia się, że wprowadzenie opłaty znacząco zwiększy koszty logistyki handlu światowego, szczególnie wpływając na handel energią i towarami w Azji, która jest w dużym stopniu zależna od Cieśniny Malakka.
Niedawno indonezyjski minister finansów Purbhaya Yudi Sadeva powiedział, że Indonezja powinna zastosować podejście Iranu do pobierania opłat od statków w Cieśninie Ormuz i rozważyć nałożenie opłat na statki przepływające przez Cieśninę Malakka. Powiedział też, że jeśli Indonezja, Malezja i Singapur po równo podzielą się dochodami, uzyskają znaczne dochody.
Gdy tylko ukazało się to oświadczenie, współadministrujące cieśniną Singapur i Malezja natychmiast wyraziły sprzeciw, natomiast minister spraw zagranicznych Indonezji Sugiyono w kolejnych oświadczeniach od 23 do 24 kwietnia jednoznacznie odrzucał ten plan.
Cieśniną Malakka zarządzają wspólnie Indonezja, Malezja i Singapur. Jest to główna arteria żeglugowa łącząca Ocean Indyjski z Pacyfikiem i odpowiadająca za około 40% światowego wolumenu transportu handlowego.
Większość ropy eksportowanej z Bliskiego Wschodu do gospodarek azjatyckich, takich jak Chiny, Japonia i Korea Południowa, przepływa tą drogą wodną. Jego wartość strategiczna i ekonomiczna jest niezwykle wysoka.
Propozycja Purbaji zasadniczo dotyka podstawowych zasad Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza: Cieśniny wykorzystywane do żeglugi międzynarodowej podlegają „prawom tranzytu”. Kraje nadbrzeżne nie mogą pobierać opłat za przejazd i mogą jedynie formułować przepisy w dziedzinie bezpieczeństwa żeglugi, zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli. Cieśnina Malakka od dawna opiera się na mechanizmie współpracy polegającym na dobrowolnych wkładach krajów użytkowników w utrzymanie i eksploatację.
W odpowiedzi na propozycję Ministra Finansów Minister Spraw Zagranicznych Indonezji Sugiyono podkreślił, że Indonezja przestrzega Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza. Jako kraj archipelagowy Indonezja nie ma prawa pobierać opłat za przejazd cieśninami międzynarodowymi na swoim terytorium.
Powiedział, że Indonezja zawsze utrzymywała swobodę żeglugi i dąży do stworzenia otwartej, neutralnej i korzystnej dla obu stron drogi wodnej. W związku z tym Indonezja nie wdroży polityki opłat za przejazd w Cieśninie Malakka.
To oficjalne oświadczenie wyłącza osobistą propozycję Ministra Finansów z polityki rządu. Propozycja jest obecnie jedynie na etapie dyskusji i nie została objęta żadnym formalnym procesem rządowym ani nie została zatwierdzona przez inne departamenty Indonezji.
Singapur i Malezja, jako współzarządzające cieśniną, natychmiast wyraziły swój sprzeciw wobec propozycji, uważając, że posunięcie to narusza prawo międzynarodowe i konsensus w sprawie regionalnej współpracy żeglugowej, zakłóci stabilność globalnego łańcucha dostaw i podniesie koszty transportu.
Branża ogólnie obawia się, że wprowadzenie opłaty znacząco zwiększy koszty logistyki handlu światowego, szczególnie wpływając na handel energią i towarami w Azji, która jest w dużym stopniu zależna od Cieśniny Malakka.